Η μάνα και το νόημα της ζωής
Διακοπές ,ατελείωτες ώρες στη θάλασσα,εφημεριδα, γυαλι ηλιου και καφές (αν και δεν πίνω)…τι λείπει? Ένα βιβλίο να μισοφαινεται κάτω απτήν μουσκεμένη πετσέτα σου και με μισοβρεγμενο εξώφυλλο από τα μαλλιά σου που στεγνώνουν κάτω από τον υπερβολικά καυτό ήλιο της Ελλάδος!!
Ένας απ’τους δυο θα φτάσει βαθύτερα…μη σας το στερήσω λοιπον.
Θα αναφέρω μόνο ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που αποτελείται από 4 αυτοβιογραφίες και 2 φανταστικά αφηγήματα που περιστρέφονται γύρω από θέματα της ζωης,του θανατου,της ελευθεριας και της ευθυνης,του νοήματος της ύπαρξης και της απώλειάς του,της μοναξιάς και της κοινωνιας.Τελειωνω με ένα απόσπασμα του βιβλιου..ένα από τα πολλά που με συνεπήραν.
«(…) -Άκου.Ωσπου να γεννηθώ εγώ πέρασαν χρόνια,αιώνες,χιλιετίες.Σωστά?
-Δεν διαφωνώ,συμφώνησε κουρασμένα ο Μαίργκες.
-Και χιλιετίες θα περάσουν μετά το θάνατο μου.Σωστα?
Ο Μαίργκες κούνησε πάλι το κεφάλι.
-Έτσι, βλέπω τη ζωή μου σαν μια αστραφτερή αναλαμπή ανάμεσα σε δυο τεράστιες και πανομοιότυπες λίμνες από σκοτάδι : το σκοτάδι που υπήρχε πριν από τη γέννηση μου και το σκοτάδι που θα ‘ρθει μετά τον θάνατο μου.
Αυτό φάνηκε να βρίσκει το στόχο του.Ο Μαίργκες ακουγε με την προσοχή του τεταμενη,με τα αυτιά ορθωμένα.
-Και δεν σε εκπλήσσει,Μαίργκες ,πόσο φοβόμαστε το δεύτερο σκοτάδι και πόσο αδιάφορο μας είναι το πρώτο? (…)»
Περιμένω τα σχόλια όσων το διαβάσουν ή το διάβασαν για να συγκρίνουμε τις απόψεις μας
Καλή ανάγνωση.




16. Aug, 2007 






No comments yet... Be the first to leave a reply!