Θρησκεία και Νεολαία
Γιατί να πιστεύουμε;Δεν υπήρξα παιδί της εκκλησιας και του κατηχητικού.Επίσης δε θα έλεγα πως οι γονείς μου ξεφεύγουν απτό στερεότυπο της “αθηναϊκής” οικογενειας σε ότι αφορά θέματα της πίστεως άρα δεν είμαι και ο κατάλληλος για να απαντήσω σε μια τέτοια ερώτηση.Θα προσπαθήσω όμως να δώσω μια προσωπική εξήγηση σε ένα άλλο παραπλήσιο ερώτημα που εχει να κάνει με το γιατί δεν πιστεύουμε σα νέοι.
Είναι γεγονός πως η πλειοψηφία στις μέρες μας αντιμετωπίζει τα χριστιανικά έθιμα λίγο υπεροπτικά εξαιρώντας ίσως τη μαγειρίτσα και το σουβλισμα.Τη νηστεία,τη κοινωνία και διαφορα άλλα όμως, μη μπορώντας να διακρίνει κάποιο ουσιαστικό νόημα σ’αυτά τα κατατάσσει στις συνήθειες που συσσωρεύτηκαν στην πρωτεύουσα και σε όλες τις μεγαλουπόλεις κατά την περίοδο των μεγάλων εσωτερικών μεταναστεύσεων και που τώρα αποτελούν υπολείμματα ενός απαρχαιωμένου παρελθόντος
Ας τα πάρουμε από την αρχή και πάντα μέσα από τα δικά μου ματια.
Σε μια χωρα οπου τουρκοκρατία,φτώχεια,πόλεμοι,εμφύλιοι και εθνικοί διχασμοί κυριαρχούσαν ήταν αδύνατο να υπάρχει οτιδήποτε άλλο πλην της φτώχειας και της δυστυχίας .Όμως η οικονομική εξαθλίωση σημαίνει αμέσως αμέσως και έλλειψη καλλιεργημένων μυαλών.Δεν υπήρχε τόσο κάποιος που να μπορούσε να εξηγήσει ουσιαστικά το νόημα της πιστης όσο και αυτός που θα το καταλάβαινε ή στην ακραία περίπτωση που θα το έθετε υπό αμφισβήτηση ακόμα και αν του το εξηγούσαν.
Οι παπάδες των χωριων αρκούνταν σε απλοϊκές εξηγήσεις για θέματα θρησκευτικού περιεχομένου και οι χωριανοί σε απλοϊκές-επιφανειακές ερωτήσεις.Στην ουσία πιστεύανε γιατί ελπίζανε πως κάτι ή κάποιος μπορούσε να αλλάξει τη μοίρα τους , γιατί δεν είχαν κάπου αλλου να βασίσουν τις ελπίδες τους, ή αν το δούμε πιο ψυχρα, γιατί πολύ απλά δεν μπορούσαν να κάνουν κι αλλιώς.Επρόκειτο για μια πιστη που πήγαζε απο την ανάγκη για επιβίωση και όχι απο την ανάγκη σωστότερης και ουσιαστικότερης διαβίωσης.Είχε πάρει τη μορφή που είχε όταν πρωτοεμφανίστηκε στην ανθρώπινη ιστορία όπου οι προγενέστεροι μας θεοποιούσαν τον κεραυνό ή τη φωτιά γιατί απλά τη φοβόντουσαν,με τη διαφορά ότι τώρα τη θέση του κεραυνού είχε πάρει ο τρισυπόστατος θεός.Ο φόβος γεννάει πιστη δε λένε?Μια καθαρά βιολογική ανάγκη.
Με τον καιρό τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν.Η γενιά των γονιών μας είδε ένα καλύτερο μέλλον να φαίνεται στον ορίζοντα και αυτό ήταν στις πρωτευουσες των πόλεων με πρώτη και καλύτερη την Αθηνα.Έτσι άρχισε μια ξέφρενη εσωτερική μετανάστευση αποζητώντας ένα καλύτερο αύριο.Όπλο των ανθρώπων αυτών ήταν μονο η θέληση.Η θέληση για δουλειά αποσκοπώντας σε ένα αύριο πολύ καλύτερο από αυτό που θα είχαν αν έμεναν στην πατρίδα τους.Πιάνοντας τη μια δουλειά μετά την άλλη ή και πολλές μαζί δεν υπήρχε χρόνος για πιστη αλλα για διάβασμα,για διάβασμα, για δουλειά και για δουλειά.
Aυτό που είχαν μάθει από τους γονείς τους για τον καλο θεούλη που θα σε προσέχει αρκεί να πηγαίνεις στην εκκλησια, να νηστεύεις και να κοινωνείς μπορεί να κράτησε μέχρι το ‘60(όσο η Αθήνα ήταν ένα χωριο ακόμα) αλλά γρηγορα αρχισε να πνιγεται στη ρουτινα της καθημερινοτητας και στους γρηγορους ρυθμους των μεγαλουπόλεων που αυξάνονταν εκθετικά.Η επιβιωσή τους ήταν βασισμένη στις ικανότητές τους και μονο.Όσο πιο πολύ δούλευαν τόσο πιο πολύ χρήμα και ένα καλύτερο αύριο για αυτούς και τα παιδιά τους θα εξασφάλιζαν.Βλέποντας έτσι τα πράγματα να βελτιώνονται άρχισαν να φοβούνται λιγότερο άρα και να πιστεύουν λιγότερο.Μην μπαίνοντας καν στον κόπο να αναρωτηθούν ή τουλάχιστον να δώσουν σημασία στους οποιους προβληματισμούς τους για το τι σημαίνει η πιστη για αυτούς, φτάσανε κάποια στιγμή στο σημείο να κάνουν τον σταυρο τους (όσοι είχαν απομείνει που τον κάνανε)πριν το φαΐ ή έξω από μια εκκλησια όχι γιατί το νιώθανε αλλα γιατί απλά ήταν μια ξεφτισμένη συνήθεια.Στην εκκλησια δεν χρειαζόταν να πηγαίνουν τα σαββατοκύριακα μιας και δεν υπήρχε κάποιος να τους βάλει απουσία ενώ κοινωνία,νηστεία και προσευχή καταντησαν γι’αυτούς ότι και τα εκθέματα σε λαογραφικό μουσείο.
Μέχρι που κάποια στιγμή εμφανιστήκαμε και εμείς.Τα ΑΕΙ που κάποτε θεωρούνταν κάτι παραπάνω από πολυτέλεια τώρα είναι must.Γεννηθήκαμε με την πληροφορία αγκαλιά σε μια περίοδο που η επιστήμη αποδεικνύει κάθε λεπτό ότι δεν έχει ανάγκη από κανένα θεό.Επομένως είναι λογικό να μη μπορούμε να δεχτούμε τόσο εύκολα το γεγονός πως κάποιος είναι πάνω από μας και μας κοιτάει και ότι για τη σωτηρια της ψυχής μας πρέπει να βαφτιστούμε από τα δυο.Σταδιακά λοιπόν, το “πρέπει να πιστέψεις” του παππου και της γιαγιάς προς τους γονείς μας έγινε “μα γιατί να πιστέψω” από εμάς στους γονείς μας.Ένα γιατί που δεν είχε πέσει στο τραπέζι ποτέ και που τώρα έπρεπε να το απαντήσουν αυτοί που δεν είχαν αντιληφθεί καν την ύπαρξή του.Όμως οι μεν γονείς , δεδομένου ότι ξέθαβαν την πίστη τους κάθε Πάσχα και 15Αύγουστο αντιμετωπίζοντάς την σαν ένα έθιμο εφάμιλο με αυτό της 25ης Μαρτίου, ήταν ανήμποροι να μας δώσουν σαφή απάντηση που να μην τους εκθέτει ταυτόχρονα ενώ οι δε παππούδες, ξέρανε για παράδειγμα οτι δεν πρέπει να πιεις γάλα πριν κοινωνήσεις ή να μη φτύσεις αμέσως μετά, με τη δικαιολογια οτι πολύ απλά δεν κάνει.Όλα αυτά όμως σε μας τους “συνειδητοποιημένους” νέους ηχούσαν στα αυτιά μας σαν μεσαιωνικές προκαταλήψεις.Έτσι έμεινε το σχολείο μονο και έρημο να υπερασπίζεται τον τίτλο του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.Μονο που πάλευε και παλεύει με δεμένα ματια και κλειστά αυτιά.
Αν αυτές τις μέρες στην εκκλησια προσέξατε έστω και για λίγο τους τριγύρω σας θα βλέπατε ακριβώς όλα τα παραπάνω εγκλωβισμένα σε μια ματιά.Θα βλέπατε δηλαδή γιαγιάδες και παππούδες με σκυφτά κεφαλια να προσεύχονται με πάθος που αγγίζει τα όρια του φανατισμού. Μεσήλικες μαζεμένους, λιγότερο εκδηλωτικούς προσπαθώντας να έχουν τη σοβαρότητα που απαιτεί η περίσταση αλλά με την αμφιβολία για το αν τελικά πιστεύουν ή όχι ζωγραφισμένη στα μάτια τους .Για το αν τελικά ήταν ο θεός αυτος που τους βοηθησε να αποκτήσουν δυο αμάξια ,σπίτι ,μια αξιοπρεπή δουλειά και να χουν κάθε μέρα ένα πιάτο φαΐ ή η δικη τους αφοσίωση στο στόχο τους.Ενώ εμείς?Ευδιακριτο όσο δε γίνεται πως το όλο θέμα το αντιμετωπίζουμε σα μια κοινωνική υποχρέωση και τίποτα παραπάνω.Σαν κάτι που δεν καταλαβαίνουμε και δεν καταλαβαίνουμε τόσο γιατί γίνεται όσο και γιατί είμαστε εκεί, αφού ουδέποτε πιστέψαμε για παράδειγμα ότι ο Jesus αναστήθηκε τρεις μέρες μετά τη σταύρωση του και ότι εμφανιζόταν οποτε του κάπνιζε.Αυτό είναι σενάριο για τα X-Files.Αυτό έπιανε στις προηγούμενες γενιές που ήταν “χαζές” εμείς όμως είμαστε παιδιά του internet.Είδαμε την τεχνολογία και την επιστήμη να αλλάζει ανθρώπους,να σώζει ανθρώπους,να δημιουργεί ανθρώπους, να ταξιδεύει στο φεγγάρι.Ε, δεν τρώμε κουτόχορτο έτσι εύκολα.
Κι όμως οι νέες γενιές δεν αποτελούνται απο ορδές άθεων.Από απιστους ναι αλλα όχι από άθεους.Πολλοί είναι αυτοί,μπορεί και οι περισσότεροι, που θα πουν οτι πιστεύουν σε κάτι το ανώτερο αλλα όχι στο χριστιανικό Θεό.Ίσως γιατί δε μας έπεισε το παραμύθι περί νεκρανάστασης και προσπαθούμε να σκεφτούμε κάτι πιο πειστικό.Ίσως.Για άλλη μια φορα όμως δε μας κατηγορώ γιατί αν και η αναζήτηση του θεού ήταν, είναι και θα είναι προσωπική υπόθεση του καθενός ωστόσο ελάχιστοι καθοδηγητές υπήρξαν που κατάφεραν να δείξουν τον αληγορικό συμβολισμό των παθών του Ιησού , να σου δείξουν το μονοπάτι και το μεγαλείο που κρύβεται πίσω απο τη φράση “Η ζωή πώς θνήσκεις; πώς και τάφω οικείς; του θανάτου το βασίλειον λύεις δε και το Άδου τους νεκρούς εξανιστάς” και αν θες το ενστερνίζεσαι και το ακολουθείς.Και αν παλιότερα δεν υπήρχαν αυτοι που θα το καταλάβαιναν, τωρα που υπάρχουν δεν βρίσκονται αυτοί που θα στο εξηγήσουν.Η γενιά της αμφισβήτησης, μην έχοντας μονο παθητικό ρολο, σταδιακά ανέλαβε πόστα ζωτικής σημασίας για την επιβίωση του ίδιου του Χριστιανισμού. Έτσι φτάσαμε στους παπάδες-εμπορους ναρκωτικών, παιδόφιλους καλόγερους, καλόγριες που επιδίδονταν σε όργια και χίλια δυο άλλα.
Oπότε τι γίνεται?Μιλάμε για γενιές που απο δω και στο εξής θα ακολουθούν πιστά μόνο την επιστήμη και τα θαύματά της?Ο Ιησούς θα καταντήσει ένα απλο παραμύθι που δε θα πιστεύουν ούτε οι ίδιοι οι παππάδες ενώ και αυτοί με τη σειρά τους θα ακολουθήσουν το δρόμο που χάραξαν οι τσαγκάρηδες και οι λούστροι?Άραγε για πόσο ακόμα θα υπάρχουν γριές και γέροι που θα χώνουν το ιερο εικοσάευρο στην τσεπη του “ιερωμένου” μετά απο κάθε μνημόσυνο?
Απαντώντας λοιπόν στο ερώτημα που έθεσα στην αρχή, σχετικά με το γιατί δεν πιστεύει η νεολαία, πρέπει να καταλάβουμε πως αν κάτι σνομπάρουν οι νέοι δεν είναι ο χριστιανισμός σα μια φιλοσοφική προσέγγιση της ζωής , άλλωστε δεν τον διδάχθηκε ποτέ από αυτή την οπτική γωνία, αλλά ο χριστιανισμός σα μια θρησκεία που βασίζεται κυρίως στην τυπολατρεία και που υπόσχεται μεταθανάτια σωτηρία αρκεί να υπακούς σε φόρμουλες, τύπους, κανόνες και κανονισμούς. Η δεύτερη εκδοχή ήταν και αυτή που κυριαρχούσε για χρόνια και που όπως αποδείχτηκε στηριζόταν σε γυάλινα πόδια.Η Εκκλησία λοιπόν είτε μπορει να εμβαθύνει φανερώνοντας μια άλλη διάσταση της χριστιανικής πίστης πιο φιλοσοφημένη δίνοντας ερεθίσματα στους πιστούς να αναζητήσουν το νόημα της ζωής μέσω αυτής, είτε να συνεχίσει με τον ιδιο ρυθμό οδηγούμενη με μαθηματική ακρίβεια προς την αυτοκαταστροφή της.Άλλωστε η θρησκεία δεν είναι ο μόνος δρόμος για την αναζήτηση αυτού του νοήματος αλλά ένας από τους πολλούς που με τη σωστή μεθόδευση γίνεται ο σημαντικότερος όλων.
Ίσως για πρώτη φορά μετά τους διωγμούς να είναι η Εκκλησία αυτή που έχει την ανάγκη των πιστών παρά οι πιστοί την ανάγκη της Εκκλησίας.




30. Apr, 2008 






Post etoimo apo to M.Savvato alla den eixa internet
OK ίσως το καλύτερο άρθρο που έχω διαβάσει ποτέ σε blog! Τα θερμά μου συγχαρητήρια! Η έκθεση ιδεών σου ήταν εντελώς εύστοχη κατά την γνώμη μου και ταυτίζεται πολύ και με τις δικές μου.
Θα προσθέσω και άλλο ένα σημείο: την υποκρισία που υπάρχει στην εκκλησία την οποία άγγιξες βέβαια, αλλά δεν τόνισες τόσο. Βγαίνουν με τα χρυσάφια τους και κάνουν κήρυγμα για το πως πρέπει να βοηθούν τους φτωχούς και τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Δεν λέω φυσικά πως όλοι οι κληρικοί είναι έτσι, αλλά δεν παύει να είναι ένα μεγάλο μέρος τους.
Επίσης με ενοχλεί ιδιαιτέρως το γεγονός ότι οι παπάδες είναι δημόσιοι υπάλληλοι! Το θεωρώ απαράδεκτο αυτό.
Όπως και να έχει, σε όλους τους τομείς της ζωής μας πρέπει να διαθέτουμε κριτικό πνεύμα και να μην δεχόμαστε τίποτα δεδομένο, επειδή απλά έτσι το μάθαμε ή έτσι θέλησαν κάποιοι να το μάθουμε.
Και πάλι, ένα μεγάλο μπράβο για το post σου!
Nα πιστευουμε στον Θεο γιατι τοτε νιωθουμε την Αγαπη του να μας πλημμυριζει χαριζοντας μας Εσωτερικη Γαληνη,Αγαπη,Ελπιδα,Απλοτητα,Ταπεινοτητα,Αληθινη Ευτυχια…Ειναι πολυ σημαντικο να ενωνεσαι καπου-καπως με το Θειο και να σου μεταδιδει λιγα μονο απο τα χαρακτηριστικα του..
Από τα πολύ καλά posts που έχουμε δημοσιεύσει. Αν και πολύ μεγάλο, ελπίζω να το διαβάσουν αρκετοί. Συμμερίζομαι απόλυτα τους προβληματισμούς σου.
Το θέτεις πολύ καλά το θέμα της πίστης. Οπως λές κι εσύ,ο φόβος και τα πρέπει των παπούδων μας, η συνήθειας και η αμφιβολίας των γονιών μας και το παραμύθι και η κοινωνική υποχρέωση τη γενιάς μας.
Θέλω όμως να πιστεύω πως αυτά που μου έλεγε η γιαγιά μου είναι αληθινά, γιατί με κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Θέλω να πιστεύω πως το “παραμύθι” δεν θα το θυμάμαι μονάχα στις δύσκολες στιγμές, γιατί είναι ειρωνικό. Για μένα πίστη είναι θέληση… δεν θα γίνω ποτέ θρήσκα… αλλά πιστεύω ακόμα!
Egw (kai lupamai pou to 8etw etsi) den pistevw. Den pistevw se kanena 8eo, dn pistevw oti uparxei kapoia anwterh dunamh pou mas ka8odhgei, oti o 8eos esteile to gio tou sth gh gia na mas swsei, oti an pisteveis ginontai 8avmata. Den pistevw oti “an proseuxh8w ola 8a pane kala” opws lene oi giagiades suxna. Parola auta egw kai h oikogeneia mou kratame ta e8ima san ka8e fusiologikh ellhnikh oikogeneia (pou dn 3erei ti ths ginetai gia thn ideologia pou kruvetai apo pisw). Etsi, 8a paw me th lampada mou sthn ekklhsia ka8e pasxa, 8a tsougrisoume auga, 8a souvlisoume arni, 8a euxh8oume xronia polla, 8a giortasoume. Fetos nhstepsa kiolas! Oxi omws gia logous 8rhskeutikous alla giati diavasa kapou oti oi meres nhsteias einai h teleia apoto3inwsh gia ton organismo (kati h3eran loipon). Kata th gnwmh mou oi 8rhskeies ontws dhmiourgh8hkan apo to fovo gia to agnwsto apo ta arxaia akoma xronia. Shmera h 8rhskeia einai h teleia dikaiologia gia na kanoume liges diakopes, na 3efugoume.
Auth einai h apopsh mou. Den lew oti einai h swsth. Eixa akousei mia ataka kapoiou mhtropolith pou me eixe kanei na 3anaskeftw to olo 8ema ths 8rhskeias. Eixe pei “h episthmh parolo pou exei proodeusei 1,2 disekatommuria fores ta teleutaia 50 xronia, mas apokaluptei mono to 4% tou fusikou kosmou. H 8rhskeia me voh8aei na anakalupsw to upoloipo 96%”. Eniwsa pragmatiko sevasmo gia auton ton an8rwpo giati afenos mou edwse mia elpida oti uparxoun akoma a3ioprepeis ierwmenoi para ta osa akougontai (na anaferw edw oti o papas tou xwriou mou sunelhf8hse gia arxaiokaphlia) kai giati dn ekane kurhgma para prospa8hse na peisei mesw dikwn tou ebeiriwn.
Oso ma8ainoume, kalws h kakws, toso pio distaktikoi kai epifulaktikoi ginomaste. Kai auto den afora mono th 8rhskeia. Se mia suzhthsh me th giagia mou mou eixe pei oti o an8rwpos aporriptei th 8rhskeia giati fovatai na paradextei oti dn borei to mualo tou na sullavei mia toso duskolh ennoia.
Den 3erw poios exei dikio (an exei kapoios dikio dhladh)
ps. kapou diavasa to parakatw se mia prospa8eia perigrafhs tou pantrematos 8rhskeias – episthmhs : …and then god said “Let there be Light” and BANG it happened!
ps2. polu wraio post. dinei pragmatika hints gia skepsh kai provlhmatismo
Εγώ είμαι χαρούμενος που η θρησκεία στην οποία τυχαίνει να πιστεύουμε (αν είχαμε γεννηθεί αλλού, θα πιστεύαμε και αλλού) κηρύττει την αγάπη και τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, το σεβασμό στο διαφορετικό. Θα μπορούσε να μας λέει να λατρεύουμε τις αγελάδες σα Θεό, ή να ζωνόμαστε με εκρηκτικά ονειρευόμενοι παραδείσους με γυναίκες και καλοπέραση. Δε ξέρω και μάλλον δε θα μάθω αν υπάρχει Θεός, αλλά η ιδεολογία της θρησκείας μας ( και όχι βέβαια της εκκλησίας μας) μπορεί να αποτελέσει μια βάση για τη ζωή μας, ανεξάρτητα από το έαν τελικά πιστεύουμε ή δεν πιστεύουμε στους τύπους της αυτούς καθ’αυτούς.
sumfwnw oti an oloi akougame ta mhnumata pou pasxizei na perasei h 8rhskeia mas 8a htan o kosmos mas kaluteros, pio an8rwpinos, alla apo thn allh.. an eimastan indouistes (dhladh an mas ekanan indouistes) 8a 8ewrousame tous xristianous egklhmaties pou skotwnoun agelades, kai antistoixa an h 8rhskeia mas apaitouse 8rhskeutiko polemo gia thn epivolh ths, 8a eimastan eutuxeis pou eimaste oi eklektoi, pou 8usiazomaste gia to 8eo, gia enan kalutero kosmo kai 8a vroume tis times pou mas analogoun.
Auto pou 8ewroume emeis swsto den einai swsto gia olous. H logikh upagorevei ti einai swsto kai ti oxi. Alla h logikh kai o tropos skepshs diamorfwnwntai. Ka8e 8rhskeia vasizetai se mia ideologia kai me th seira ths apotelei th vash gia th zwh twn pistwn ths. Den einai favlos kuklos an to skefteis?
Εγώ είμαι χαρούμενος που η θρησκεία στην οποία τυχαίνει να πιστεύουμε κηρύττει την αγάπη και τον σεβασμό προς τον συνάνθρωπο, το σεβασμό στο διαφορετικό. H ιδεολογία της θρησκείας μας μπορεί να αποτελέσει μια βάση για τη ζωή μας, ανεξάρτητα από το έαν τελικά πιστεύουμε ή δεν πιστεύουμε στους τύπους της αυτούς καθ’αυτούς.
Πιστευουμε στην θρησκεια στην οποια ο Υιος του Θεου δηλ ο ιδιος ο Θεος θυσιαστηκε δια εξεφτυλισμου,μαστιγωματος,υβρεων και στευρωσεως για να σωσει τα παιδια του τοσο απο την αμαρτια οσο και απο την φθορα του θανατου…
Αν αυτη την αγαπη την εφαρμοζαμε εστω και λιγο στην ζωη μας και στην σχεση με τους συνανθρωπους μας η ζωη μας θα ηταν πολυ καλυτερη…
@ DaNaH
Thx gia ta kala s logia..skepseis pou m rthan apla k mono parathrwntas th zwh twn goniwn mou..oso gia tous pappades pou eipes isxuei alla arketa exoume asxolithei k mautous..prospathisa na dw ligo ti ftaiei k ftasame sauto to shmeio pou na rwtaei o papas tou xwriou mou ton patera mou poso phre to Audi.
@ iro
Auto einai to nohma allwste.An se ekfrazoun auta pou s elege h giagia s k ontws ginesai kaluteros anthrwpos arkei kai as mh gineis pote thriska.Posous thriskous den exoume dei pou skeftontai th zwoula tous k mono..egw pantws pollous..
@ AΓΓΕΛΟΣ
epetrepse mou na xw allh gnwmh
. Alla opws eipa k sthn Iro shmasia exei an esena auth h gnwmh se kanei kalutero anthrwpo.Auto metraei.Na s pw thn alhtheia auta pou eipes de me kaluptoun apoluta giauto prospathw na prosegisw to 8eo diaforetika wste me ton tropo mou na ginomai k gw kaluteros anthrwpos.
Απλα θα ηθελα να ξερετε οτι οπως μου εχει δειξει μεχρι σημερα η ζωη μου αν απευθυνθεις με πιστη στον Θεο τοτε ολες οι παρακλησεις σου πραγματοποιουνται…
Ξεκινωντας θα ήθελα να πω οτι απλα δεν πιστευω. Καποτε πιστευα παραγματικα, οσο μεγαλωνα ομως ειδα οτι το θεμα της θρησκειας δεν με αγγιζει ή μάλλον καλύτερα δεν με καλύπτει. Δεν μισω ουτε κατακρινω όσους πιστευουν.
Οσον αφορα το αλληγορικο νοημα σε πολλα πραγματα στην πιστη π.χ. στον χριστιανικο θεο θα ηθελα να πω οτι δεν ειναι πρωτογνωρα. Καλη η πιστη σε καποιον θεο, ομως αυτο ειναι που χρειαζομαστε? Διοτι και πιο παλια η θρησκεια λειτουργουσε με τον ιδιο τροπο που λειτουργει και τωρα. Νομιζω, οτι η θρησκεια αν εχει ενα καλο – για οσους πιστευουν βεβαια – ειναι οτι θετει καποια όρια σε πραγματα τα οποια χωρις τον φοβο θεού ισως να ήταν ανεξελεγκτα. Στην ουσια ελεγχει με εναν τροπο την μαζα, αγγιζοντας όμως την υπερβολή σε κάποια πράγματα.
Δεν ειμαι της αποψης ότι πρεπει να αμφισβητούμε τα πάντα, άπλα πιστεύω ότι πρέπει να γνωρίζουμε το νοημα αυτού που κανούμε, να το ψαχνουμε δηλαδή.
Η θρησκεία , οντως δεν ειναι ο μονος τροπος αναζητησης του νοηματος της ζωης, ειναι ομως ο πιο σημαντικος , ακόμα και με την σωστή μεθοδευση? Διοτι πολλες φορες θα δουμε την θρησκεια να κοβει γλωσσες και κεφαλια οταν βλεπει πραγματα που της προκαλουν ζημια.
Εγω προσωπικα σαν αθεος πρωτα θα κατακρινω τους αθεους οταν προσπαθουν φανατισμενα να αποκοψουν καποιον απο την πιστη του. Ο κύριος λογος ειναι γιατι δεν μπορώ εγώ και ο κάθε αθεος να γκρεμισουμε την πίστη καποιου ανθρωπου από την μια στιγμη στην αλλη. Επίσης, η πιστη σε καποιον θεο ειναι κατι καθαρά βιωματικο, δεν βασιζεται σε γεγονότα αλλα σε ”πιστευω” και γι’αυτον τον λόγο ονομάζεται και πίστη, διότι αν βασιζόταν σε γεγονότα (με άμεσες αποδειξεις) θα λεγόταν γνώση. Απο έκει και πέρα σε καθε τι υπαρχουν καλοί και κακοί, άξιοι και ανάξιοι δεν θα τους βαλουμε όλους στο ίδιο καλάθι…
Αυτα για την ώρα και από εμένα, σας χαιρετώ για την ώρα…
kata thn gnwmh mou…dn uparxei mia anwterh dunamh!!!!!polles fores thn xrishmopoioume gia na mas voh8hsei!!!!dn mas voh8aei,toulaxiston tis perissoteres fores!!!!!!!!alla dn uparxei gia na mas voh8hsei!!!!!einai vlakeia olo auto,,,proseuxontas exoume thn idea oti 8a mas 3hmerwswi ena kalutero aurio,,gt na to pisteuoume auto!!!etc mas megalwsan,,la8os dld…opote kapoioi kapoioi mn mou to paizoun 8rhskoi….alliws an epimenoun as er8oun na me vroun na mou poun se ti pisteuoun toso,,,gt pisteuoun????tous exei voh8hsei auto einai apla auto nomizoun!!!??????????
kata thn gnwmh mou…dn uparxei mia anwterh dunamh!!!!!polles fores thn xrishmopoioume gia na mas voh8hsei!!!!dn mas voh8aei,toulaxiston tis perissoteres fores!!!!!!!!alla dn uparxei gia na mas voh8hsei!!!!!einai vlakeia olo auto,,,proseuxontas exoume thn idea oti 8a mas 3hmerwsei ena kalutero aurio,,gt na to pisteuoume auto!!!etc mas megalwsan,,la8os dld…opote kapoioi kapoioi mn mou to paizoun 8rhskoi….alliws an epimenoun as er8oun na me vroun na mou poun se ti pisteuoun toso,,,gt pisteuoun????tous exei voh8hsei auto einai apla auto nomizoun!!!??????????
File mou dark xairomai pou sthn arxh xrhsimopoieis mia sofh frash..an k sthn poreia to allazeis ligo…h frash auth : “kata th gnwmh mou” ..
dustuxws h eutuxws oso sigouros k an eisai oti den uparxei kati to anwtero h oso sigouroi einai autoi oti uparxei kaneis den mporei na apodeiksei oti isxuei auto pou pisteuei..dikia mou gnwmh meta apo arketo psaksimo panw sto thema : oso dikio k an exei kapoios “apistos” pou thewrei vlaka h anwrimo h agrammato auton pou pisteuei se kati to anwtero allo toso dikio exei k o “thriskos” pou thewrei vlaka h anwrimo h agrammato auton pou den pisteuei…
Kanontas ton dikhgoro tou diavolou tha grapsw ena dialogo pou me ekane na provlimatistw akoma perissotero kai einai apthn tainia “Nwe gia mia vdomada”..elpizw na sou apanthsei en merh sto erwthma sou “gt pisteuoun????” :
God: I love that story, Noah and the Ark. You know, a lot of people miss the point of that story. They think it’s about God’s wrath and anger. They love it when God gets angry.
Joan: What is the story about, then? The ark?
God: Well, I think it’s a love story about believing in each other. You know, the animals showed up in pairs. They stood by each other, side by side, just like Noah and his family. Everybody entered the ark side by side.
Joan: But my husband says God told him to do it. What do you do with that?
God: Sounds like an opportunity. Let me ask you something. If someone prays for patience, do you think God gives them patience? Or does he give them the opportunity to be patient? If they pray for courage, does God give them courage, or does he give them opportunities to be courageous? If someone prayed for their family to be closer, you think God zaps them with warm, fuzzy feelings? Or does he give them opportunities to love each other?
ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ. ΠΩΣ – ΕΚΤΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΤΙΚΙΑΖΕΙ – ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΜΑΣ
http://athriskos.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=553