Έρευνα για τους Έλληνες bloggers της VPRC
Written by:
Sidood
19. Nov, 2008 
4 Comments
Η VPRC και το περιοδικό Monthly Review δημοσίευσαν προχτές μια έρευνα με τίτλο “Η πολιτική κουλτούρα των Blogs”. Στο επίκεντρο της έρευνας, όπως είναι προφανές, τα ελληνικά blogs. 773 διαχειριστές-ιδιοκτήτες blogs ερωτήθηκαν, απάντησαν και έδωσαν ένα στίγμα για αυτά. Είναι αντιπροσωπευτικό το στίγμα αυτό;
Έρευνα για τους Έλληνες bloggers από την VPRC
Μερικά σημεία που μου κέντρισαν την προσοχή:
- Το συνοπτικό συμπέρασμα της VPRC κατά την παρουσίαση της έρευνας στην ιστοσελίδα της:
“Ανδρες, ανώτερης μόρφωσης, μάλλον εξασφαλισμένης κοινωνικής ένταξης, μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα και φοιτητές, με ενδιαφέρον για την πολιτική, με υψηλό δείκτη παρακολούθησης της δημόσιας σφαίρας, δυσαρεστημένοι από τη λειτουργία της δημοκρατίας και την ποιότητα της πολιτικής ενημέρωσης που παρέχεται σήμερα στην Ελλάδα, ενεργοποιημένοι, ωστόσο, κοινωνικά πολίτες, αυτά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που συνθέτουν τη φυσιογνωμία των bloggers στην Ελλάδα του 2008.”
- Οι αριστερές τάσεις των ελλήνων bloggers.
Οι πολιτικές τάσεις των bloggers ενδεχομένως προκύπτουν λογικά εξετάζοντας το μέσο όρο της ηλικίας αυτών. Το 51% των bloggers, σύμφωνα με την έρευνα, είναι ηλικίας 18-34 ετών. Αντίστοιχα αποτελέσματα, ενδεχομένως, θα ληφθούν εάν εξεταστούν οι πολιτικές τάσεις ενός άλλου ετερογενούς δείγματος ανθρώπων ανάλογης ηλικιακής διάρθρωσης. Οι “πολιτικές” ερωτήσεις της έρευνας, θεωρώ ότι, λογικά, κινούνται στα πλαίσια αυτά.
- H τοποθέτηση του 54% του δείγματος ότι η ύπαρξη κέρδους από τα blogs επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα των απόψεων που εκτίθενται σε αυτά.”
- Το μικρό ποσοστό (4%) των bloggers που δηλώνουν ότι έχουν κέρδη από τη λειτουργία των blogs τους.
- Το γεγονός ότι 11% των bloggers ασχολούνται παραπάνω από 3 ώρες τη μέρα με τα blogs τους.
- Το γεγονός ότι η δεοντολογία στα blogs τηρείται στο 84% των ερωτηθέντων. Η συγκεκριμένη μέτρηση απεικονίζεται από τον “δείκτη δεοντολογίας” που συνοψίζει 5 σχετικές ερωτήσεις.
Μερικά προβληματικά σημεία όπως τονίστηκαν από τους συμμετέχοντες:
- Η πραγματοποίηση της έρευνας με e-mail αρχείων word ή …fax, τη στιγμή που στη διάθεση απλών χρηστών (πόσο μάλλον μεγάλων ερευνητικών εταιρειών) βρίσκονται δεκάδες εργαλεία δημιουργίας και συμπλήρωσης ερωτηματολογίων διαδικτυακά.
- Η επιλογή του δειγματοληπτικού πλαισίου, δηλαδή του πληθυσμού από τον οποίο θα παρθεί το δείγμα των ερωτηθέντων που θα συμμετάσχει στην έρευνα. Στη συγκεκριμένη έρευνα, ως ενεργά blogs και επομένως ως blogs που συμμετέχουν στην έρευνα ορίστηκαν όσα είχαν πραγματοποιήσει τουλάχιστον μία δημοσίευση το τελευταίο δίμηνο. Αυθαίρετος ο ορισμός, αν και κάποιου είδους αυθαιρεσίες επιτρέπονται σε τέτοιου είδους έρευνες για να οδηγηθούμε στο κατά το δυνατόν αντιπροσωπευτικότερο δείγμα.
- Η πραγματοποίηση της έρευνας οδηγεί αναπόφευκτα σε μία προσπάθεια ομαδοποίησης των bloggers. Προσωπικά θεωρώ ότι οι bloggers δεν αποτελούν κοινωνική ομάδα με ιδιαίτερα, ξεχωριστά χαρακτηριστικά και επομένως, η οποιαδήποτε προσπάθεια “στιγματισμού” αυτών στερείται ουσίας και λογικής. Ο χαμηλός μέσος όρος ηλικίας είναι, ναι, ένα κοινό στοιχείο, αλλά αρκεί αυτό για να μιλήσουμε για ξεχωριστή κάστα ανθρώπων;
Διαβάστε αναλυτικά τα αποτελέσματα της έρευνας εδώ.
Διαβάστε την έρευνα του Technorati για την παγκόσμια blogόσφαιρα εδώ.
Διαβάστε την άποψη του Νίκου Δρανδάκη του Nylon εδώ.
Διαβάστε την άποψη του Arkoudou που κλήθηκε να συμμετάσχει στην έρευνα εδώ.
Διαβάστε επίσης:
Α ώστε βγήκαν τα αποτελέσματα; Εμένα μου το έστειλαν 2-3 φορές το email με το ερωτηματολόγιο τότε, κάποια στιγμή το συμπλήρωσα κιόλας, αλλά δεν το έστειλα ποτέ. Συμφωνώ με τον Αρκούδο πως οι ερωτήσεις ήταν πολύ προσωπικές και λεπτές για να τις απαντήσει κάποιος και μάλιστα επώνυμα.
Κατά την γνώμη μου θα έπρεπε η έρευνα να επικεντρώνεται στο μορφωτικό επίπεδο και στα ενδιαφέροντα του εκάστοτε blogger και ουχί στην οικονομική του (ή μη) άνεση και τις πολιτικές του πεποιθήσεις!!!
Πέρα από τις ερωτήσεις, ένας λόγος που δεν δέχτηκα να συμμετάσχω είναι και η σημείωση που εμφανίζεται στην κεντρική σελίδα του site:
“Οι εκδόσεις του Monthly Review, THE MONTHLY REVIEW IMPRINT, αποτελούν μια συλλογική προσπάθεια έκδοσης βιβλίων σύμφωνα με τις πολιτικές του αρχές. Στόχος των εκδόσεων είναι η αποφυγή της περιθωριοποίησης της αριστερής σκέψης και η ανάδειξη της σημασίας της ως καθοριστικού ερμηνευτικού σχήματος των σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων.”
Αυτό το “αριστερής σκέψης” δεν μου άρεσε και γενικώς ως φιλύποτπη και υποψιασμένη που είμαι θεώρησα πως “κρύβονται” και άλλα πράγματα πίσω από την έρευνα. Και “δεξιά σκέψη” να έλεγε πάλι δεν θα μου άρεσε. Δεν έχει να κάνει σε ποια πλευρά είμαι.
Γενικώς δεν μου αρέσει που τον τελευταίο καιρό τα blogs έχουν πολιτικοποιηθεί τόσο πολύ. Προτιμώ να διαβάζω blogs των οποίων ο συγγραφέας να διηγείται ιστορίες του (ταξίδια, εμπειρίες κλπ). Αλλά πάλι αυτό είναι θέμα γούστου και ενδιαφερόντων! Θεωρώ ωστόσο πως αυτός είναι ο πρωταρχικός στόχος που δημιουργήθηκαν τα blogs, και όχι για να γίνεται προπαγάνδα!
Συγγνώμη για το μεγάλο σχόλιο, αλλά το θέμα που θίξατε “σηκώνει” αρκετή κουβέντα!
Το ότι παρήγγειλε ένα περιοδικό αριστερό-που να σου πω την αλήθεια πρώτη φορά το ακούω- μια έρευνα, κανονικά δε θα έπρεπε να μας προβληματίζει. Κάποιος πάντα παραγγέλνει τις έρευνες. Επειδή, ωστόσο, έχουμε φάει με το κουτάλι δημοσκοπήσεις στην Ελλάδα που φανερώνουν αποτελέσματα κατά το δοκούν, είναι λογικό να έχουμε γίνει καχύποπτοι. Καταλαβαίνω επομένως όσους δε συμμετείχαν γιατί δεν ήθελαν να υπογράψουν επώνυμα τη συμμετοχή τους. Πιστεύω όμως ότι δε μπορεί μια εταιρεία που λέγεται μεγάλη να μην είναι σε θέση να προστατέψει τους συμμετέχοντες σε μία έρευνα. Στη βάση αυτή, αν μου δινόταν το ερωτηματολόγιο, μάλλον δε θα είχα πρόβλημα να το απαντήσω.
Για τα “πολιτικοποιημένα” blogs γενικότερα: θεωρώ ότι έρχονται ως αποτέλεσμα μίας ενεργοποίησης, ή αν όχι ενεργοποίησης, ενός ενδιαφέροντος των πολιτών για τα κοινά. Τώρα βέβαια το να τοποθετούμαστε ακολουθώντας πολιτικές γραμμές και να μη διαφέρουμε στην ουσία σε τίποτα από τις πολιτικά χρωματισμένες εφημερίδες, δε νομίζω ότι προσφέρει κάτι. Όχι στην προπαγάνδα επομένως, ναι στην ελεύθερη έκφραση γιατί τα blogs είναι χώρος ελεύθερης έκφρασης. Προσωπικά κρίνω τα θέματα όπως τα βλέπω, ανεξαρτήτως γραμμών και παρατάξεων.
Τώρα αν κάποιοι, όπως εσύ, θέλουν και δίνουν μια πιο προσωπική χροιά στο blog τους, δεκτό και αυτό. Δίνουν χρώμα στην blogόσφαιρα, χρώμα που δε μπορούν να δώσουν τα υπόλοιπα blogs της “καθημερινότητας”. Νομίζω εν τέλει ότι τα πάντα χρειάζονται.
Όπως είχα πει και τότε, η διαφωνία μου δεν έχει να κάνει μόνο με τα ερωτήματα, αλλά και με το γενικότερο άστοχο της έρευνας:
Τι νόημα έχει;
Αν δεχθούμε οτι τα blogs είναι δικτυακά ημερολόγια, ένα κατα βάση προσωπικό στοιχείο, τι νόημα έχει να μιλήσουμε για την ομαδική του διάσταση;
Το νόημα έχει για παράδειγμα οτι το τάδε ποσοστό είναι αριστεροί; Φοβάμαι οτι αυτό θα δημιουργήσει μια “γενική εικόνα” – ενώ με τα blogs πρέπει κατ’ αρχάς να ασχοληθούμε ειδικά, με το κάθε ένα ξεχωριστά.
Αυτή είναι η ουσία τους.
Φαίνεται όμως ότι αυτό που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε (αναφέρομαι στο περιοδικό, ή παλαιότερα στους σχολιαστές των δελτίων ειδήσεων στην περίπτωση press-gr) θα προσπαθήσουμε να το φέρουμε στα πλαίσια που μπορούμε να αντιληφθούμε – ακόμα και αν η διαδικασία ουσιαστικά ακυρώνει το μέσο το οποίο προσπαθούμε να αποκρυπτογραφήσουμε. Νομίζω οτι περισσότερο φοβόμαστε, παρά είμαστε περίεργοι.
Αυτή ήταν η βάση της διαφωνίας μου, και όπως έχω σημειώσει και στο media.yooblog.gr, απο τα αποτελέσματα νιώθω δικαιωμένος…
Το περιοδικό θεωρείται από τα έγκυρα και σοβαρά περιοδικά. Δεν νομίζω ότι τίθεται θέμα ‘φακελώματος” . Μου είχαν στείλει μέηλ και μίλησα και τηλ. μαζί τους.
Δεν συμμετείχα για κάποιους προσωπικούς λόγους.
Νομίζω ότι υπάρχει μια φυσιολογική διάθεση να ανιχνεύσουν και να προσεγγίσουν τον χώρο των μπλογκ για ευνόητους λόγους που δεν τους μέμφομαι.
Αλλά δεν υπάρχει μεγάλη εμπειρία και οι αναλύσεις είναι κατά το δυνατόν.
Δεν δαιμονοποιώ ούτε θεωρώ ότι υπάρχει “δόλος’ . Αλλά με τα αποτελέσματα και τον τρόπο αντίληψης τους, όντως προσπαθουν να ομαδοποίσουν ή να “στρέψουν” τα βλέμματα κατά το δοκούν.
Οι προβληματισμοί του Ν. Δρανδάκη είναι οι θέσεις του με ενδιαφέρουν.