Τι άλλαξε μετά την επίθεση στον ΟΑΕΔ;

Tue, Apr 14, 2009

Αρθογράφος: Kobe Κατηγορία: Επικαιρότητα, Κοινωνία

Σοκαρίστηκε το πανελλήνιο από την δολοφονική επίθεση του νεαρού στον ΟΑΕΔ την προηγούμενη εβδομάδα. Φυσιολογικές οι ανθρώπινες αντιδράσεις, από όπου και αν προέρχονται, ας είναι δε και υπερβολικές. Ποιο είναι όμως το μέτρο που λήφθηκε από τον πάντα έτοιμο κρατικό μηχανισμό; Ποιες οι κινήσεις του αρμόδιου υπουργείου; Συνηθίζουμε να ακούμε τις εκφράσεις “οδύνης” των πολιτικών μετά από τραγωδίες. Κάθε γεγονός, μικρό ή μεγάλο, γνωστό ή άγνωστο, οικείο ή ξένο, πρέπει, ωστόσο, να αποτελεί αφορμή για δράση.

Οδύνη πολλή, πράξεις 0

Γιατί αν δεν προλαμβάνεις τις καταστάσεις, μπορεί σε λίγα χρόνια να διαβάζεις άρθρα όπως αυτό. Το πιο σημαντικό του σημείο; 120 χιλιάδες νεκροί στην Αμερική από ανθρωποκτονίες μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, την ημέρα των τρομοκρατικών επιθέσεων στους Δίδυμους Πύργους. 120 χιλιάδες νεκροί, πολύ περισσότεροι βέβαια, από τους νεκρούς της συγκεκριμένης τρομοκρατικής επίθεσης, πολύ περισσότεροι από τους νεκρούς των “εκστρατειών” των Η.Π.Α. στη Μέση Ανατολή. Τα μεγέθη σίγουρα δεν είναι συγκρίσιμα και ναι, στις Η.Π.Α. η οπλοφορία επιτρέπεται. Μπορούμε όμως να παραδειγματιστούμε.

Διαβάστε επίσης:

Tags: Αμερική, ΟΑΕΔ, νεκροί

Εργαλεία άρθρου:

Εκτύπωση
x

Αποστολή σε φίλο
Το όνομα σας:
Το e-mail σας:
Όνομα φίλου:
E-mail φίλου:

Αποστολή σε φίλο

2 Comments For This Post

nO_one Says:
April 15th, 2009 at 5:21 pm

“Ποιο είναι όμως το μέτρο που λήφθηκε από τον πάντα έτοιμο κρατικό μηχανισμό; ” –. αυτα ειναι υπερβολικες αντιδρασεις.
Το κρατος δεν εχει να κανει τπτ με τετοια περιστατικα ,οχι εδω οχι το δικο μας κρατος.Η οπλοφορια ΔΕΝ ειναι ευκολη στην Ελλαδα και καλα κανει,αρα τον ρολο του τον εχει εκπληρωσει το κρατος.
Εκτος και εαν εννοεις με το ” προλαμβάνεις τις καταστάσεις” υποχρεωτικη ψυχολογικη αξιολογηση ολων,και οσοι ειναι “σπασμενοι” για κατι ή απο κατι στον καιαδα,και στην ψυχολογικη απομονωση του “κριμα το παιδι”.
Αυτες οι μαλακιες της κοινωνιας οδηγουν στην αποξενωση και την περιθωριοιποιηση και αυτα με την σειρα τους σε ψυχολογικα προβληματα.Χιλιαδες ζουν με αυτα και τα αντιμετωπιζουν με τον τροπο τους.

Οσο για τις ανθρωποκτονιες στην Αμερικη δεν βρσικω νοημα στο μετα την 11 Σεπτεμβριου,σκοτωνονται πολυ καιρο εκει.Το οτι εδω δεν εχουμε φτασει σε τετοιο σημειο αδιαφοριας φαινεται και απο αυτο το συμβαν.Σε οσες χωρες εγιναν τετοια ο δραστης/δραστες συνεχισαν μεχρι να σκοτωσουν,και οχι μονο εναν.Στην Ελλαδα δεν εχουμε φτασει σε αυτο το σημειο,ακομα.
Αλλα κοιτα τριγυρω σου και μπορεις να το αντιληφθεις οτι οδηγουμαστε.

Kobe Says:
April 15th, 2009 at 6:01 pm

Προφανώς μιλάω για το σημαντικό ζήτημα της ψυχολογικής υποστήριξης των ανθρώπων. Και βέβαια δεν περιμένω να ψυχολογηθεί ο καθένας- θα ήταν ουτοπικό αυτό.

Η ψυχολογική υποστήριξη όμως μπορεί να στραφεί σε καίριες ομάδες του πληθυσμού που ενδέχεται με μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν ανάλογες αντιδράσεις. Νέοι, άνεργοι, περιθωριοποιημένοι.

Και αν το κράτος δεν είναι για το “α”, ή το “β” είναι πέραν των δυνάμεων του, τελικά γιατί υπάρχει; Νομίζω πως το μότο θα πρέπει να είναι το “Κάθε γεγονός, μικρό ή μεγάλο, γνωστό ή άγνωστο, οικείο ή ξένο, πρέπει, ωστόσο, να αποτελεί αφορμή για δράση” για να προχωρήσουμε ως κοινωνία.

nO_one Says:
April 15th, 2009 at 5:21 pm
“Ποιο είναι όμως το μέτρο που λήφθηκε από τον πάντα έτοιμο κρατικό μηχανισμό; ” –. αυτα ειναι υπερβολικες αντιδρασεις.
Το κρατος δεν εχει να κανει τπτ με τετοια περιστατικα ,οχι εδω οχι το δικο μας κρατος.Η οπλοφορια ΔΕΝ ειναι ευκολη στην Ελλαδα και καλα κανει,αρα τον ρολο του τον εχει εκπληρωσει το κρατος.
Εκτος και εαν εννοεις με το ” προλαμβάνεις τις καταστάσεις” υποχρεωτικη ψυχολογικη αξιολογηση ολων,και οσοι ειναι “σπασμενοι” για κατι ή απο κατι στον καιαδα,και στην ψυχολογικη απομονωση του “κριμα το παιδι”.
Αυτες οι μαλακιες της κοινωνιας οδηγουν στην αποξενωση και την περιθωριοιποιηση και αυτα με την σειρα τους σε ψυχολογικα προβληματα.Χιλιαδες ζουν με αυτα και τα αντιμετωπιζουν με τον τροπο τους.

Οσο για τις ανθρωποκτονιες στην Αμερικη δεν βρσικω νοημα στο μετα την 11 Σεπτεμβριου,σκοτωνονται πολυ καιρο εκει.Το οτι εδω δεν εχουμε φτασει σε τετοιο σημειο αδιαφοριας φαινεται και απο αυτο το συμβαν.Σε οσες χωρες εγιναν τετοια ο δραστης/δραστες συνεχισαν μεχρι να σκοτωσουν,και οχι μονο εναν.Στην Ελλαδα δεν εχουμε φτασει σε αυτο το σημειο,ακομα.
Αλλα κοιτα τριγυρω σου και μπορεις να το αντιληφθεις οτι οδηγουμαστε.
Kobe Says:
April 15th, 2009 at 6:01 pm
Προφανώς μιλάω για το σημαντικό ζήτημα της ψυχολογικής υποστήριξης των ανθρώπων. Και βέβαια δεν περιμένω να ψυχολογηθεί ο καθένας- θα ήταν ουτοπικό αυτό.

Η ψυχολογική υποστήριξη όμως μπορεί να στραφεί σε καίριες ομάδες του πληθυσμού που ενδέχεται με μεγαλύτερες πιθανότητες να εμφανίσουν ανάλογες αντιδράσεις. Νέοι, άνεργοι, περιθωριοποιημένοι.

Και αν το κράτος δεν είναι για το “α”, ή το “β” είναι πέραν των δυνάμεων του, τελικά γιατί υπάρχει; Νομίζω πως το μότο θα πρέπει να είναι το “Κάθε γεγονός, μικρό ή μεγάλο, γνωστό ή άγνωστο, οικείο ή ξένο, πρέπει, ωστόσο, να αποτελεί αφορμή για δράση” για να προχωρήσουμε ως κοινωνία.

Hint.gr