Το πραξικόπημα στην Ονδούρα και ο ρόλος των Η.Π.Α.

Written by: Sidood 30. Jun, 2009 0 Απαντήσεις

Πραξικόπημα -διαβάζω- έγινε στην Ονδούρα. Πιθανολογώ, ειδικά αν η σχέση σας με τη γεωγραφία αποτελεί μακρινή ανάμνηση, ότι δε ξέρετε καν που πέφτει στον παγκόσμιο χάρτη η συγκεκριμένη χώρα. Ως λαός με σχετικό παρελθόν, όμως, οφείλουμε να είμαστε ευαίσθητοι σε τέτοιες ειδήσεις. Αντιγράφω από τη wikipedia:

Η Ονδούρα (ισπανικά: Honduras) είναι χώρα της Κεντρικής Αμερικής με έκταση 112.090 km² και πληθυσμό 7.792.854 σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2009 (κατατάσσεται 97η στον κόσμο).

..."σύμφωνα με πρώτες πληροφορίες, στρατιώτες εισέβαλαν τη νύχτα στο προεδρικό μέγαρο και συνέλαβαν τον αριστερό πρόεδρο Ζελάγια, τον οποίο και οδήγησαν σε βάση της στρατιωτικής αεροπορίας, από όπου προφανώς αναχώρησε για την Κόστα Ρίκα."

Διάβασα ένα σχετικό άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ στην ιστοσελίδα του Έθνους. Στάθηκα σε ένα σχόλιο, του Κάσας – Σαμόρα, στελέχους του αμερικάνικου Ινστιτούτου Μπρούκινγκς.

«Είναι μια χρυσή ευκαιρία για τον Ομπάμα για καθαρή ρήξη με το παρελθόν. Πρέπει να ζητήσει την αποκατάσταση του Σελάγια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δεδομένης της πολιτικής ιστορίας της Λατινικής Αμερικής, η προσήλωση των ΗΠΑ στη δημοκρατία έχει υπάρξει αμφισβητήσιμη»

Η προσήλωση των ΗΠΑ στη δημοκρατία έχει υπάρξει αμφισβητήσιμη δηλώνει ο Κάσας – Σαμόρα. Και έχει δίκιο – γιατί ιστορικά η υπερδύναμη των Η.Π.Α. παραμένει προσηλωμένη, όχι στη δημοκρατία, αλλά στα συμφέροντα της. Εάν αυτά επιβάλλουν την εγκαθίδρυση μιας δικτατορίας σε μία χώρα – όποια και αν είναι αυτή- τότε ας έχει. Συμφέροντα – Δημοκρατία σημειώσατε 1.

Αυτό επιβεβαιώνει και ο Μάικλ Μουρ στο βιβλίο του “Που πάει η Αμερική” με μία σημαντική αναφορά στο ρόλο των Η.Π.Α σε πραξικοπηματικές ενέργειες σε όλο τον κόσμο. Παραθέτω:

Καμπότζη:

Μετά την αθόρυβη επέκταση του Πολέμου του Βιετνάμ στην Καμπότζη , στα τέλη της δεκαετίας του ‘60, και τη διολίσθηση της ήδη αποδεκατισμένης χώρας υπό τον έλεγχο του Πολ Ποτ και των Κόκκινων Χμερ, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν να υποστηρίξουν αυτόν τον τρελό για τον απλό λόγο ότι αντιστάθηκε στους Βιετναμέζους κομμουνιστές, οι οποίοι είχαν οδηγήσει την πανίσχυρη Αμερική στην ολοκληρωτική ήττα. Μετά ανέλαβε την εξουσία κι εξόντωσε εκατομμύρια Καμποτζιανούς.

Κογκό/Ζαϊρ:

Η CIA συνεργάστηκε με τον Μομπούτου Σέσε-Σέκου, ξεκινώντας μια πολύχρονη βία που συνεχίζεται και σήμερα. Φοβούμενη τον εθνικιστή ηγέτη Πατρίς Λουμούμπα, η Αμερική βοήθησε τον Μουμπούτου να ανέλθει στην εξουσία, παρακολούθησε απαθώς τη δολοφονία του Λουμούμπα και μετά βοήθησε να παταχθούν οι αναταραχές που ακολούθησαν. Ο Μομπούτου επέβαλε δικτατορικό καθεστώς, έθεσε εκτός νόμου την πολιτική δραστηριότητα, προχώρησε σε εκτελέσεις αντιφρονούντων και κυβέρνησε τη χώρα μέχρι το 1990, με τη συνεχή βοήθεια των Ηνωμένων Πολιτειών (αλλά και των Γάλλων). Με την ανοχή διαδοχικών αμερικάνικων κυβερνήσεων αναμείχθηκε σε κρίσεις σε γειτονικές αφρικανικές χώρες.

Βραζιλία:

Ο αριστερών τάσεων, δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος Ζοάο Γκούλαρτ δεν ήταν αυτό που είχε κατά νου η Ουάσιγκτον για τη μεγαλύτερη χώρα της Νότιας Αμερικής. Παρόλο που διακήρυξε την αλληλεγγύη του προς τις Ηνωμένες Πολιτείες στη διάρκεια της κρίσης της Κούβας, οι μέρες του Γκούλαρτ ήταν μετρημένες. Προτιμώντας μα φιλικά διακείμενη αυταρχική διακυβέρνηση από τη δημοκρατία, οι Ηνωμένες Πολιτείες προκάλεσαν πραξικόπημα στη Βραζιλία, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα μια 15ετία φρικαλεοτήτων, βασανιστηρίων και εκτελέσεων.

Ινδονησία:

Το κράτος του αρχιπελάγους της Νοτιανατολικής Ασίας είναι ένας από τους αγαπημένους συμμάχους της Αμερικής και συμβαίνει να διαθέτει κι αυτό καταπιεστικό καθεστώς. Είναι, επίσης, η πιο πολυπληθής μουσουλμανική χώρα. Το 1965, άλλος ένας δημοκρατικά εκλεγμένος πρόεδρος ανατράπηκε με τη βοήθεια της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία εγκατέστησε στη θέση του μία ακόμη στρατιωτική δικτατορία. Ο στρατηγός Σουχάρτο ηγήθηκε μιας σκληροπυρηνικής κυβέρνησης η οποία διοίκησε τη χώρα επί τρεις δεκαετίες. Περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι σκοτώθηκαν στα χρόνια που ακολούθησαν την άνοδο του Σουχάρτο στην εξουσία, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τις Ηνωμένες Πολιτείες να εγκρίνουν, προκαταβολικά, την παράνομη προσάρτηση του Ανατολικού Τιμόρ τη δεκαετία του ‘70. Περίπου άλλοι 200.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν εκεί.

Φυσικά, υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα, από δικτατορίες που υποστηρίξαμε μέχρι δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις τις οποίες οδηγήσαμε στο χάος ή ανατρέψαμε….

Η εξιστόρηση του Μάικλ Μουρ συνεχίζεται με τη Γουατεμάλα, το Ιράν, τη Χιλή, την Κίνα. Στην Ελλάδα, όχι, δεν κάνει αναφορά αλλά το συμπέρασμα προκύπτει αβίαστα και δεν είναι καθόλου ευοίωνο για τους πολίτες της Ονδούρας, μιας χώρας τόσο κοντά στα σύνορα των Η.Π.Α.

Από το παρόν η τελευταία αναφορά, αυτή του πρεσβευτή της Βενεζουέλας στην Αθήνα, Ροντρίγκο Οσβάλντο Τσάβες Σαμούντιο, χαρακτηριστική του ρόλου των Η.Π.Α στην περιοχή:

Θα δούμε και τι στάση θα τηρήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Τι διαφορετικό θα κάνει ο Ομπάμα απ’ ό,τι έκαναν οι άλλοι Αμερικανοί πρόεδροι στην ιστορία της Λατινικής Αμερικής; Θα μπορούσα να σας παραπέμψω σε μια αναδρομή στα τελευταία εκατό χρόνια της ιστορίας μας, μιας ιστορίας που είναι γεμάτη πραξικοπήματα, παρεμβάσεις, που δεν έγιναν μια φορά αλλά έξι-επτά… φορές σε καθεμιά από τις λατινοαμερικανικές χώρες για να μπορέσουν κάθε φορά να αποσπάσουν ό,τι χρειάζονταν. Είτε ήταν νερό, σίδερο, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσός, διαμάντια ή… στρατιωτικές βάσεις. Εχουν πολλούς, διαφορετικούς λόγους για να κάνουν ό,τι συνήθως κάνουν στην περιοχή!

Η στάση των Η.Π.Α στο πρώτο πραξικόπημα της εποχής Ομπάμα αναμένεται αναμφίβολα με ενδιαφέρον.