Εράσμους: ένας σύντομος απολογισμός
Written by:
Trust_no_1
31. Aug, 2009 
2 Comments
Οι εμπειρίες που συγκέντρωσα κατά το τρίμηνο που έμεινα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στις Βρυξέλλες ήταν περισσότερες από όσες είχα αρχικά φανταστεί. Σε ότι αφορά την πρακτική μου άσκηση στο Von Karman Institute for Fluid Dynamics μπορώ να πω ότι έμεινα αρκετά ικανοποιημένος. Το θέμα που μου αναθέσανε ήταν αρκετά περίπλοκο και όπως κάθε project έτσι και αυτό απαιτούσε μεγάλη επιμονή και αφοσίωση για να έρθει εις πέρας. Ηρεμία και υπομονή ήταν τα πρώτα που με ρώτησαν αν διαθέτω και όχι κάποιες ιδιαίτερες γνώσεις, κάτι που μαρτυρά την ιδιαίτερη φύση του πειράματος. Επιπλέον μου δόθηκε η ευκαιρία να εξοικειωθώ με προγράμματα, μηχανήματα και τεχνικές για τα οποία μέχρι πρότινος είχα μια ελαφρά ή καθόλου γνώση (Matlab, Camware, CEC TestPoint, PTV technique).
Βρυξέλλες
Πέραν όμως όλων αυτών, η παραμονή μου στο εξωτερικό με βοήθησε να δω έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης. Τα διάφορα ταξίδια μου σε τριγύρω χώρες μου έδειξαν διαφορετικούς τρόπους ζωής από τον δικό μας που ακόμα και αν έχεις ακούσει ή διαβάσει για αυτούς πρέπει να τους ζήσεις για να τους αντιληφθείς. Για την ακρίβεια είναι λογικό και επόμενο να συγκρίνεις ό,τι παρατηρείς με τη δικιά σου χώρα και με τις δικιές σου συνήθεις και παραδόσεις, με αποτέλεσμα να δεις που υπερέχουν οι άλλοι αλλά και που υπερέχεις εσύ. Στην πορεία λοιπόν ζήλεψα ως Έλληνας την οργάνωση των Γερμανών, την αυτάρκεια των Δανών και το απέραντο πράσινο στο κέντρο της πρωτεύουσας του Βελγίου, όμως αισθάνθηκα περήφανος όταν είδα την έλλειψη «ζεστών» και αληθινών κοινωνικών σχέσεων και δεσμών. Κρύες χώρες με κρύους ανθρώπους, αν και πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις που επαληθεύουν τον κανόνα.
Επιπλέον αντιλήφθηκα για ποιο λόγο οι ευρωπαίοι είναι τόσο μαγεμένοι από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Οι υπερμεγέθεις καθολικοί ναοί και οι μεγάλες πλατείες ήταν αξιοθέατα επιβλητικά και αξιοπρόσεχτα όμως από ένα σημείο και μετά αρκετά μονότονα. Πρόκειται για απομεινάρια αυτοκρατοριών της μεσαιωνικής περιόδου σε κάθε γωνιά της Ευρώπης, με κάποιες ασήμαντες σε μένα τουλάχιστον αρχιτεκτονικές διαφορές που με έκαναν να συνειδητοποιήσω πως για να δω κάτι εντελώς διαφορετικό πρέπει να πάρω το αεροπλάνο για την Ελλάδα και να επισκεφθώ την Ακρόπολη, τους Δελφούς ή το ναό του Επικούρειου Απόλλωνα στις Βάσσες.
Για όλα τα παραπάνω, αλλά και για επιπλέον λόγους που μπορεί να ανακαλύψει κάποιος μόνος του,
συστήνω σε όλους ανεπιφύλακτα να ζήσουν μια παρόμοια εμπειρία με αυτή που έζησα εγώ την περασμένη άνοιξη.
Random Posts
Και εγώ στις Βρυξέλλες είχα κάνει Εράσμους, αλλά όχι για τρεις μήνες όπως εσύ, αλλά για οχτώ.
Συμφωνώ ότι όταν ζήσεις στο εξωτερικό έστω και για λίγο κάνεις συγκρίσεις με την Ελλάδα, αλλά διαφωνώ εντελώς ότι οι άνθρωποι εκεί είναι κρύοι. Έτυχε στη σχολή που ήμουν να συναναστραφώ με πολλούς λαούς και δεν αποκόμισα καθόλου αυτή την εντύπωση. Ίσα ίσα που πιστεύω ότι σε πολλές περιπτώσεις οι οικογένειες είναι πιο δεμένες απ’ό,τι στην Ελλάδα.
Όσο για τα μνημεία και εδώ θα διαφωνήσω. Πιστεύω ότι καθένας ελκύεται από το διαφορετικό. Εμείς που έχουμε τα αρχαία τα θεωρούμε δεδομένα. Ίσως δεδομένα να θεωρούν και στο εξωτερικό τα δικά τους μνημεία. Εγώ προσωπικά εντυπωσιάζομαι κάθε φορά που ταξιδεύω και βλέπω τους μεγαλεπίβολους καθεδρικούς και τις μεγάλες πλατείες, την ανοιχτωσιά, τα πάρκα!
Κλείνοντας θα συμπληρώσω και εγώ όπως και εσύ ότι όντως είναι μια εμπειρία που αξίζει κανείς να την ζήσει, ιδίως σε κάποιο κράτος της κεντρικής Ευρώπης όπως είναι το Βέλγιο από το οποίο μπορείς πολύ εύκολα με τρένο να επισκεφθείς πολλές πόλεις τόσο της ιδίας χώρας όσω και των γειτοτικών κρατών.
Μήπως γνωριστήκαμε εκεί;
Γνώρισα έναν Έλληνα Ερασμίτη, τον Άγγελο, στο Delirium, 17-18 Δεκεμβρίου ήταν