Η εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου
Καθώς το παγκόσμιο στάτους κβο διαμορφώνεται στο πέρασμα των χρόνων της ζωής σου, εσύ παρακολουθείς. Παρακολουθείς τις εξελίξεις σε χώρες σημαντικές για την «πορεία των πραγμάτων». Παρακολουθείς τις εξελίξεις και αναρωτιέσαι, υποψιάζεσαι ενώ συχνά επιβεβαιώνεσαι. Αναρωτιέσαι για τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι παγκόσμιες υπερδυνάμεις για να επιβληθούν. Υποψιάζεσαι ότι στο βωμό του συμφέροντος, τα όρια είναι λέξη άγνωστη. Επιβεβαιώνεσαι όταν βλέπεις αναίτιες –κατά τη κοινή λογική- στρατιωτικές εισβολές. Επιβεβαιώνεσαι όταν διαβάζεις βιβλία όπως αυτό του John Perkins. Βιβλία που αποκαλύπτουν τις «θεωρίες συνομωσίας» με τον πλέον πειστικό τρόπο: εμπλέκοντας τον ίδιο τους τον συγγραφέα σε αυτές.
Αντιγράφω:
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, όταν ο Τζον Πέρκινς έμαθε για το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους, βρισκόταν πολύ μακριά από τη Νέα Υόρκη. Γνώριζε όμως ήδη πολλές απαντήσεις σε πολλά “γιατί” και “πώς”. Οικονομικός δολοφόνος επί σειρά ετών, υπονόμευε το πεπρωμένο υπανάπτυκτων κρατών καθιστώντας ολόκληρες χώρες ομήρους ενός συστήματος που ο ίδιος ονομάζει εταιρειοκρατία. “Οι Οικονομικοί Δολοφόνοι”, γράφει ο Πέρκινς, “είναι υψηλόμισθοι επαγγελματίες που εξαπατούν χώρες σε όλο τον κόσμο, αποσπώντας τους ποσά που ανέρχονται σε τρισεκατομμύρια δολάρια. Τα μέσα που χρησιμοποιούν για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι μεταξύ άλλων οι οικονομικές εκθέσεις με πλασματικά στοιχεία, οι νοθευμένες εκλογές, η εξαγορά συνειδήσεων, ο εκβιασμός, το σεξ και οι πολιτικές δολοφονίες”. Στο βιβλίο “Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου”, το οποίο πολλοί τον προειδοποίησαν να μην γράψει, ο Πέρκινς αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές ενός συστήματος το οποίο προωθεί την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ υπό το μανδύα της “παγκοσμιοποίησης”, καταδικάζοντας εκατομμύρια κατοίκους του πλανήτη στην ανέχεια.
Το παιχνίδι που περιγράφεται είναι σχετικά απλό: μεγάλες συμβουλευτικές εταιρείες αναλαμβάνουν να «προβλέψουν» τους ρυθμούς ανάπτυξης της Α χώρας. Οι προβλέψεις αυτές είναι πάντα εξωφρενικά αισιόδοξες: αυτό το εγγυώνται ο John Perkins και οι όμοιοι του σε αντάλλαγμα μιας πολυτελούς ζωής. Το επόμενο βήμα; «Με τους συγκεκριμένους ρυθμούς ανάπτυξης, θα χρειαστείτε νέο δίκτυο ύδρευσης, νέο δίκτυο ηλεκτρισμού, νέο δίκτυο αποκομιδής των απορριμάτων, νέους αυτοκινητόδρομους, νέες γέφυρες, νέα αεροδρόμια, νέα λιμάνια και άλλα πολλά. Δανειστείτε και αναθέστε τα έργα αυτά στις εταιρείες Α, Β, Γ». Σημείωση, όχι και τόση απαραίτητη: οι εταιρείες είναι πάντα αμερικάνικων συμφερόντων. Μαθηματικά βέβαιο είναι ότι η χώρα Α αδυνατεί να αποπληρώσει τα υπέρογκα ποσά που δανείστηκε: μη ξεχνάτε ότι τα έργα αυτά στηρίχτηκαν σε παραποιημένες προβλέψεις. Είναι όμως αυτό αρνητικό για τις Η.Π.Α. ή μήπως είναι τελικά αυτό που επιδιώκουν; Η χώρα άμεσου ενδιαφέροντος γι’ αυτές -θέλοντας και μη- ανεβαίνει στο άρμα τους.
Τι γίνεται τώρα αν το πλάνο «στραβώσει» σε οποιοδήποτε σημείο του; Υποψιάζεστε. Τα “εμπόδια” βγαίνουν …διακριτικά από τη μέση. Η «αυτοκρατορία» θα επιτύχει το σκοπό της στις περισσότερες των περιπτώσεων. Με δυστυχήματα; Με νέα δυστυχήματα; Με στρατιωτικές εισβολές; Με κάθε τρόπο.
Διαβάστε το βιβλίο για να έρθετε αντιμετώποι με την πιο ωμή περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι Η.Π.Α. εκμεταλλεύονται τους πάντες και τα πάντα για να προωθήσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα. Για τους πιεσμένους χρονικά, να σημειώσουμε, δε, ότι ο Στέλιος Κούλογλου σκηνοθέτησε το ομώνυμο ντοκιμαντέρ.




14. Aug, 2009 








One Response to “Η εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου”