Hint.gr » Βιβλίο

Η εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου

Sidood — Thu, 13 Aug 2009 23:50:38 +0000

Καθώς το παγκόσμιο στάτους κβο διαμορφώνεται στο πέρασμα των χρόνων της ζωής σου, εσύ παρακολουθείς. Παρακολουθείς τις εξελίξεις σε χώρες σημαντικές για την «πορεία των πραγμάτων». Παρακολουθείς τις εξελίξεις και αναρωτιέσαι, υποψιάζεσαι ενώ συχνά επιβεβαιώνεσαι. Αναρωτιέσαι για τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι παγκόσμιες υπερδυνάμεις για να επιβληθούν. Υποψιάζεσαι ότι στο βωμό του συμφέροντος, τα όρια είναι λέξη άγνωστη. Επιβεβαιώνεσαι όταν βλέπεις αναίτιες –κατά τη κοινή λογική- στρατιωτικές εισβολές. Επιβεβαιώνεσαι όταν διαβάζεις βιβλία όπως αυτό του John Perkins. Βιβλία που αποκαλύπτουν τις «θεωρίες συνομωσίας» με τον πλέον πειστικό τρόπο: εμπλέκοντας τον ίδιο τους τον συγγραφέα σε αυτές.

Η εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου

Αντιγράφω:

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, όταν ο Τζον Πέρκινς έμαθε για το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους, βρισκόταν πολύ μακριά από τη Νέα Υόρκη. Γνώριζε όμως ήδη πολλές απαντήσεις σε πολλά “γιατί” και “πώς”. Οικονομικός δολοφόνος επί σειρά ετών, υπονόμευε το πεπρωμένο υπανάπτυκτων κρατών καθιστώντας ολόκληρες χώρες ομήρους ενός συστήματος που ο ίδιος ονομάζει εταιρειοκρατία. “Οι Οικονομικοί Δολοφόνοι”, γράφει ο Πέρκινς, “είναι υψηλόμισθοι επαγγελματίες που εξαπατούν χώρες σε όλο τον κόσμο, αποσπώντας τους ποσά που ανέρχονται σε τρισεκατομμύρια δολάρια. Τα μέσα που χρησιμοποιούν για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι μεταξύ άλλων οι οικονομικές εκθέσεις με πλασματικά στοιχεία, οι νοθευμένες εκλογές, η εξαγορά συνειδήσεων, ο εκβιασμός, το σεξ και οι πολιτικές δολοφονίες”. Στο βιβλίο “Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου”, το οποίο πολλοί τον προειδοποίησαν να μην γράψει, ο Πέρκινς αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές ενός συστήματος το οποίο προωθεί την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ υπό το μανδύα της “παγκοσμιοποίησης”, καταδικάζοντας εκατομμύρια κατοίκους του πλανήτη στην ανέχεια.

Ο συγγραφέας του βιβλίου John Perkins

Το παιχνίδι που περιγράφεται είναι σχετικά απλό: μεγάλες συμβουλευτικές εταιρείες αναλαμβάνουν να «προβλέψουν» τους ρυθμούς ανάπτυξης της Α χώρας. Οι προβλέψεις αυτές είναι πάντα εξωφρενικά αισιόδοξες: αυτό το εγγυώνται ο John Perkins και οι όμοιοι του σε αντάλλαγμα μιας πολυτελούς ζωής. Το επόμενο βήμα; «Με τους συγκεκριμένους ρυθμούς ανάπτυξης, θα χρειαστείτε νέο δίκτυο ύδρευσης, νέο δίκτυο ηλεκτρισμού, νέο δίκτυο αποκομιδής των απορριμάτων, νέους αυτοκινητόδρομους, νέες γέφυρες, νέα αεροδρόμια, νέα λιμάνια και άλλα πολλά. Δανειστείτε και αναθέστε τα έργα αυτά στις εταιρείες Α, Β, Γ». Σημείωση, όχι και τόση απαραίτητη: οι εταιρείες είναι πάντα αμερικάνικων συμφερόντων. Μαθηματικά βέβαιο είναι ότι η χώρα Α αδυνατεί να αποπληρώσει τα υπέρογκα ποσά που δανείστηκε: μη ξεχνάτε ότι τα έργα αυτά στηρίχτηκαν σε παραποιημένες προβλέψεις. Είναι όμως αυτό αρνητικό για τις Η.Π.Α. ή μήπως είναι τελικά αυτό που επιδιώκουν; Η χώρα άμεσου ενδιαφέροντος γι’ αυτές -θέλοντας και μη- ανεβαίνει στο άρμα τους.

Τι γίνεται τώρα αν το πλάνο «στραβώσει» σε οποιοδήποτε σημείο του; Υποψιάζεστε. Τα “εμπόδια” βγαίνουν …διακριτικά από τη μέση. Η «αυτοκρατορία» θα επιτύχει το σκοπό της στις περισσότερες των περιπτώσεων. Με δυστυχήματα; Με νέα δυστυχήματα; Με στρατιωτικές εισβολές; Με κάθε τρόπο.

Διαβάστε το βιβλίο για να έρθετε αντιμετώποι με την πιο ωμή περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι Η.Π.Α. εκμεταλλεύονται τους πάντες και τα πάντα για να προωθήσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα. Για τους πιεσμένους χρονικά, να σημειώσουμε, δε, ότι ο Στέλιος Κούλογλου σκηνοθέτησε το ομώνυμο ντοκιμαντέρ.

Random Posts

Το Sony Reader στην Ελλάδα!

Sidood — Sat, 04 Jul 2009 16:21:25 +0000

Αυτή είναι είδηση! Η σημαντικότερη ψηφιακή συσκευή ανάγνωσης, μαζί με το Kindle της Amazon, ήρθε στην Ελλάδα! Το Sony Reader είναι εδώ! Ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε και από κοντά τη συγκεκριμένη τεχνολογία, όχι για να διαφημίσουμε τη Sony, αλλά γιατί σύντομα θεωρούμε ότι θα θεωρείται είδος πρώτης ανάγκης για τους κάθε είδους αναγνώστες.

Τι είναι οι ψηφιακές συσκευές ανάγνωσης;

Πρόκειται στην ουσία για “ηλεκτρονικούς υπολογιστές” αποκλειστικά προσανατολισμένους στην ανάγνωση ηλεκτρονικών εγγράφων και βιβλίων. Δημιουργήθηκαν διότι η πλειοψηφία των χρηστών των ηλεκτρονικών υπολογιστών θεωρεί δύσκολη την ανάγνωση εγγράφων άμεσα από την οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή καταφεύγοντας συνήθως στην εκτύπωση μακροσκελών εγγράφων ή πολυσέλιδων βιβλίων. Υπόσχονται να παρέχουν στον αναγνώστη κατά την ανάγνωση των ηλεκτρονικών εγγράφων και βιβλίων την αίσθηση που προσφέρει η ανάγνωση ενός “φυσικού”, “παραδοσιακού” βιβλίου.

Θα αλλάξουν οι ψηφιακές συσκευές ανάγνωσης τον τρόπο με τον οποίο διαβάζουμε;

Η συγκεκριμένη συσκευή, που είναι σήμερα διαθέσιμη στα καταστήματα γνωστής αλυσίδας βιβλοπωλείων, χωράει περίπου 160 ηλεκτρονικά βιβλία. Στα κύρια χαρακτηριστικά της περιλαμβάνεται το μικρό της μέγεθος (με πάχος έως 8 χιλιοστά και βάρος λιγότερο από 1 κιλό) αλλά και η οθόνη eInk 6 ιντσών για εύκολη ανάγνωση. Σε αντίθεση με τον υπολογιστή, η οθόνη δεν διαθέτει backlight και δεν τρεμοσβήνει, παρέχοντας εμπειρία ανάγνωσης όμοια με σελίδα βιβλίου.

Η τιμή της, ωστόσο, είναι αρκετά “τσιμπημένη” (320 ευρώ), συγκρίνοντας τή με την αντίστοιχη τιμή που διατίθεται το συγκεκριμένο μοντέλο στο amazon.co.uk (περίπου 245 ευρώ χωρίς τα έξοδα αποστολής). Πρέπει να σημειωθεί, δε, ότι δεν πρόκειται για το πιο πρόσφατο μοντέλο του Sony Reader. Αυτό, ωστόσο, κυκλοφορεί μόνο στις Η.Π.Α προς το παρόν.

Αξίζει, τέλος, να αναφέρουμε ότι είναι η δεύτερη ψηφιακή συσκευή ανάγνωσης που έρχεται στη χώρα μας. Η πρώτη ήταν το Bebook που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε αντίστοιχη τιμή.

Η αρχή έχει γίνει. Αναμένουμε και το Kindle της Amazon σύντομα και βέβαια, ένα …πόλεμο τιμών για να φτάσουν οι συγκεκριμένες συσκευές σε πιο προσιτά στο ευρύ κοινό μεγέθη.

Random Posts

Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει

Matina — Mon, 17 Sep 2007 17:24:31 +0000

“Πάμε λοιπόν στην αρρώστια σου. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, με ιδιαίτερες αρετές, ένστικτα, τρόπους ευχαρίστησης και αναζήτησης της περιπέτειας. Όμως η κοινωνία τελικά επιβάλλει ένα συλλογικό τρόπο δράσης και οι άνθρωποι δε σταματούν να αναρωτηθούν γιατί πρέπει να φέρονται έτσι. Απλώς το αποδέχονται, όπως οι δακτυλογράφοι αποδέχτηκαν το γεγονός ότι το QWERTY είναι το καλύτερο δυνατό πληκτρολόγιο. Γνώρισες ποτέ κανέναν σ’ όλη τη ζωή σου να έχει αναρωτηθεί γιατί οι δείκτες του ρολογιού πάνε προς τη μία κατεύθυνση και όχι προς την αντίθετη;

Όχι.

Αν κάποιος ρωτούσε, είναι πολύ πιθανό να του ΄λεγαν : «Είσαι τρελός!» Αν επέμενε στην ερώτηση του, οι άλλοι θα προσπαθούσαν να βρουν μια αιτία αλλά σύντομα θα άλλαζαν θέμα.

Οπότε επιστρέφω στη ερώτησή σου. Ξανακάν’ τη.

Έχω θεραπευτεί;

Όχι. Είσαι ένας ξεχωριστός άνθρωπος που προσπαθεί να είναι ίδιος με τους άλλους. Κι’ αυτό κατά τη δική μου άποψη, θεωρείται βαριά ασθένεια

Είναι άσχημο να διαφέρεις;

Άσχημο είναι να προσπαθείς να μοιάζεις με τους άλλους: προκαλεί νευρώσεις, ψυχώσεις, παράνοια. Είναι άσχημο να προσπαθείς να μοιάζεις με τους άλλους, επειδή έτσι παραβιάζεις τη φύση, παραβαίνεις τους νόμους του Θεού – ο οποίος σε όλα τα δάση και τις ζούγκλες του κόσμου δεν έφτιαξε ούτε ένα φύλλο όμοιο με κάποιο άλλο. Όμως εσύ θεωρείς τρέλα το να είσαι διαφορετική, γι’ αυτό διάλεξες τη “Βιλέτ” για να ζήσεις. Επειδή εδώ, καθώς όλοι είναι διαφορετικοί, καταλήγεις να είσαι ίδια με όλους”
Μετά την ανάγνωση αυτού του βιβλίου αναθεώρησα λίγο στο μυαλό μου την έννοια του τρελού και την αρνητική χροιά που έχει αποκτήσει. Έχουμε ταυτίσει την τρέλα με την επικινδυνότητα ενώ στην πραγματικότητα οι τρελοί είναι οι άνθρωποι που «δεν δέχτηκαν να πιουν νερό από το ίδιο πηγάδι με μας». Είναι αυτοί που ζουν τη ζωή χωρίς να φοβούνται να εναντιωθούν με τους άγραφους – και πολλές φορές καταστροφικούς για την ιδιαιτερότητα του ανθρώπου – κανόνες που επιβάλλει η κοινωνία. Αυτός είναι ένας λόγος που πιστεύω ότι αξίζουν τα βιβλία του Coelho.. Σε κάνουν να σκέφτεσαι πιο ώριμα και πέρα από τις αντιλήψεις που μας έχει επιβάλλει η ζωή. Μιλάει για θέματα που μας απασχολούν με απλότητα αλλά σαφήνεια. Αλλά πιο σημαντικά, μας κάνει να υιοθετούμε κάποιες αξίες σαν να ήταν πάντα δικές μας απλά ήθελαν λίγη βοήθεια για να βγουν στην επιφάνεια. Η αξία της διαφορετικότητας και του θαύματος της ζωής είναι αυτές που θίγονται κυρίως σε αυτό το βιβλίο.

Random Posts

Η μάνα και το νόημα της ζωής

Trust_no_1 — Thu, 16 Aug 2007 20:07:16 +0000

Διακοπές ,ατελείωτες ώρες στη θάλασσα,εφημεριδα, γυαλι ηλιου και καφές (αν και δεν πίνω)…τι λείπει? Ένα βιβλίο να μισοφαινεται κάτω απτήν μουσκεμένη πετσέτα σου και με μισοβρεγμενο εξώφυλλο από τα μαλλιά σου που στεγνώνουν κάτω από τον υπερβολικά καυτό ήλιο της Ελλάδος!!

Σε αυτήν την εικόνα το δικό μου βιβλίο και το βιβλίο το οποίο θα κάνει ποδαρικό στη νέα αυτή κατηγόρια είναι ¨Η μανά και το νόημα της ζωής¨ του ψυχοθεραπευτή και καθηγητή ψυχιατρικής Irvin Yalom (Eκδ. ΑΓΡΑ).Πολλοί ίσως διαβάσατε κάποια πράγματα σε ένα πρόσφατο ένθετο της Ελευθεροτυπιας.Εγω δεν θα πω πολλά. Πρώτα και κύρια γιατί σίγουρα θα αδικήσω τον συγγραφέα και το έργο του, καθώς στην περιγραφή δεν είμαι και ότι καλύτερο μπορεί να εμπιστευτεί κανείς και δεύτερον γιατί πιστεύω ότι αυτό που αποκομίζει κανείς από ένα βιβλίο δε σημαίνει ότι θα συμβαδίζει με κάποιου αλλου.

Ένας απ’τους δυο θα φτάσει βαθύτερα…μη σας το στερήσω λοιπον.

Θα αναφέρω μόνο ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που αποτελείται από 4 αυτοβιογραφίες και 2 φανταστικά αφηγήματα που περιστρέφονται γύρω από θέματα της ζωης,του θανατου,της ελευθεριας και της ευθυνης,του νοήματος της ύπαρξης και της απώλειάς του,της μοναξιάς και της κοινωνιας.Τελειωνω με ένα απόσπασμα του βιβλιου..ένα από τα πολλά που με συνεπήραν.

«(…) -Άκου.Ωσπου να γεννηθώ εγώ πέρασαν χρόνια,αιώνες,χιλιετίες.Σωστά?

-Δεν διαφωνώ,συμφώνησε κουρασμένα ο Μαίργκες.

-Και χιλιετίες θα περάσουν μετά το θάνατο μου.Σωστα?

Ο Μαίργκες κούνησε πάλι το κεφάλι.

-Έτσι, βλέπω τη ζωή μου σαν μια αστραφτερή αναλαμπή ανάμεσα σε δυο τεράστιες και πανομοιότυπες λίμνες από σκοτάδι : το σκοτάδι που υπήρχε πριν από τη γέννηση μου και το σκοτάδι που θα ‘ρθει μετά τον θάνατο μου.

Αυτό φάνηκε να βρίσκει το στόχο του.Ο Μαίργκες ακουγε με την προσοχή του τεταμενη,με τα αυτιά ορθωμένα.

-Και δεν σε εκπλήσσει,Μαίργκες ,πόσο φοβόμαστε το δεύτερο σκοτάδι και πόσο αδιάφορο μας είναι το πρώτο? (…)»

Περιμένω τα σχόλια όσων το διαβάσουν ή το διάβασαν για να συγκρίνουμε τις απόψεις μας

Καλή ανάγνωση.

Random Posts

Βιβλιοθήκες αναμνήσεων

Trust_no_1 — Wed, 15 Aug 2007 19:57:12 +0000

Πάντα αναρωτιόμουν γιατί οι άνθρωποι αφιερώνουν από μερικά ράφια μέχρι αρκετά μεγάλους χώρους σε βιβλία μετατρέποντας πολλές φορές ολόκληρα δωμάτια σε βιβλιοθηκες.Κατά καιρούς έχω επισκεφτεί σπίτια όπου ήρθα πρόσωπο με πρόσωπο με αμέτρητα βιβλία και ογκωδέστατες βιβλιοθηκες.Μεγαλοι χώροι θυσιάζονται, ενώ η σκόνη βρίσκει την δική της παιδική χαρά. Σίγουρα το τίμημα δεν είναι δα και κάτι το τρομερό, ούτως η άλλως στο βωμό της γκλαμουριας και του κύρους πολλές φορές θυσιάζονται πολύ περισσότερα ώστε να ¨κολλήσει¨ κανείς¨ σε δυο τόσο ασήμαντα πράγματα.

Παρόλο που μια πλούσια σε είδος βιβλιοθήκη ( να σημειώσω εδώ ότι αναφέρομαι στις ιδιωτικές βιβλιοθήκες που διατηρεί ο καθένας σπίτι του) προσφέρει αδιαμφισβήτητα μια γκλαμουρια, δεν μου αρκούσε σαν η μόνη αιτία ύπαρξής της ,άλλωστε δεν είναι όλοι θύματα του γκλαμουρ.Ημουν σίγουρος ότι κάποιος άλλος λόγος πρέπει να υπόβοσκε.Ηξερα ότι υπήρχε αλλά δεν ήξερα ποιος ήταν.

Μέχρι να τελειώσω το λύκειο είχα διαβάσει ελάχιστα βιβλία και αν εξαιρέσουμε τις κλασσικές σειρές των πέντε λαγωνικων,των πέντε φίλων και των μυστικών εφτα,που υποθέτω σαν παιδιά έχουν διαβάσει οι περισσοτεροι,τοτε τα εξωσχολικά βιβλία που είχα ανοίξει μετρούνται στην μια παλάμη(δεν είναι κάτι για το οποίο μετάνιωσα γιατί πολύ απλά δεν έφταιγα εγώ).Τώρα με την είσοδο μου στο τελευταίο έτος του πολυτεχνείου έχω διαβάσει τόσα βιβλία όσα δεν διάβασα ποτέ μέχρι την ενηλικίωση μου και δεν εννοώ ότι έχω διαβάσει πολλα.Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι μέσα σε 4 χρόνια διάβασα τα διπλάσια αν όχι τα τριπλάσια από αυτά που διάβασα μέσα σε 17.Και το αποτελεσμα?Ένα από τα αποτελέσματα για την ακρίβεια…βρήκα τον λόγο!

Η δική μου άποψη,αρχικα, ήταν ότι τα βιβλία που έχει κάποιος , τα έχει διαβάσει ίσως και περισσότερες από μια φορές όποτε δύσκολα πρόκειται να τα ξαναδιαβάσει άρα και ποιος ο λόγος να τα κρατά .Μπορεί απλούστατα να τα δωρίσει…να τα δώσει σε ένα φίλο του ..να τα χαρίσει ώστε να πάνε από χέρι σε χέρι και να το διαβάσουν όσο περισσότεροι γίνεται.

Όταν ολοκλήρωσα το τελευταίο βιβλίο του Paulo Coelhο (συγγραφέας του Αλχημιστή) μου το ζήτησαν πολλοί και ευχαρίστως τους το δάνεισα ,λέγοντας σιωπηλά αυτή είναι η μοίρα του βιβλίου αλλωστε.Κι ομως ένα συναίσθημα με κατελαβε.Σημερα τελείωσα το επίσης καινούριο βιβλίο του Irvin Yalom (συγγραφέα του βιβλίου Όταν έκλαψε ο Νίτσε ) το οποίο και επίσης δανεισα.Το ίδιο συναίσθημα ξανά .Περιέργως το συναίσθημα αυτό δεν ήταν πρωτογνωρο.Είναι το ίδιο με αυτό που νιώθεις αν αφήσεις ένα αγαπημένο σου μέρος ή αν αποχωριστείς ένα φίλο σου.Ηταν αυτή η γλυκιά μελαγχολία παρόλο που ξέρεις ότι αργά ή γρήγορα θα τον ξαναδεις.Ετσι , αν και δεν ξέρω αν είμαι ο μόνος ή ένας απ’τους πολλούς που νιώθουν το ιδιο,κατεληξα σε ένα λόγο για τον οποίο οι άνθρωποι διατηρούν τις προσωπικές τους βιβλιοθήκες.. έναν λόγο που εμένα τουλάχιστον με καλύπτει…

Κάθε βιβλίο είναι μια αστείρευτη πηγή προβληματισμών ,σκεψεων,εικονων και κυρίως συναισθηματων.Όταν λοιπόν διαβάζεις ένα, κάποια από αυτές τις σκέψεις, τις εικόνες και τα συναισθηματα,πολλα ή λίγα καλά ή κακά δεν έχει σημασια,το σίγουρο είναι ότι κάποια από αυτά θα τα κερδίσεις και θα σε κερδισουν.Αλλα κυρίως θα σε γεμισουν.Ετσι όταν κάποια στιγμή ξαναδείς το βιβλίο αυτό σκονισμένο σε μια γωνία της βιβλιοθήκης σου, θα ξαναζωντανέψουν τα ίδια συναισθήματα και οι ίδιες σκέψεις, όπως ακριβώς συμβαίνει όταν πέσεις τυχαία πάνω σε κάποια ξεχασμένη φωτογραφία από την παιδική σου ηλικία και κοιτάζοντάς την πλημμυρίζεσαι από αναμνήσεις και νοσταλγια.Μπορεί να μη θυμάσαι από πού ακριβώς είναι η φωτογραφία όπως τι ακριβώς διάβασες στο βιβλίο αλλά το ¨περίπου¨ είναι αρκετό για να σε κάνει να ξανανιώσεις αυτό που ένιωσες τότε.. Η βιβλιοθήκη είναι ένα ανεκτίμητο άλμπουμ φωτογραφιών και τα βιβλία οι φωτογραφίες που περιμένουν στοργικά να τα συναντήσει το βλέμμα σου για να σου θυμίσουν κατι.Τι?Μονο εσύ το ξέρεις…